در زمان بحران‌ها (مانند جنگ، بیماری، بلایای طبیعی، طلاق، سوگ، جابجایی، استرس‌های شدید خانوادگی)، کودکان بیش ازآنچه فکر می‌کنیم تحت تأثیر قرار می‌گیرند.

کودک حتی اگر ظاهراً آرام باشد، ذهن و روان آن‌ها در حال پردازش شرایط است.

تجربه بحران برای کودک می تواند باعث بروز مشکلاتی مانند:

اضطراب و ترس شدید،کابوس های شبانه،پرخاشگری،شب ادرای،کاهش تمرکز و یادگیری

میشود.

رسیدگی به سلامت روان کودک از ایجاد آسیب های بلند مدت روانی و رفتاری جلوگیری می کند.

۱. احساس امنیت، اولین و مهم‌ترین نیاز کودک و پایه سلامت روان کودک است.

مهمترین نیاز روانی کودک در بحران،احساس امنیت است.

کودک باید حس کند:

• من دیده می‌شوم

• مراقبم هستند

• بزرگ‌تر امن کنار من است

 حضور آرام، تماس بدنی، آغوش، لحن صدای ملایم،حضور فعال والد، قوی‌ترین ابزار ایجاد امنیت روان کودک است.

۲. صداقت در بیان واقعیت به زبان ساده و متناسب با سن

پنهان‌کاری افراطی یا بیان جزئیات واقعیت‌های ترسناک هردوآسیب‌زننده‌اند.

 حقیقت ساده، کوتاه و امن:

«الان شرایط کمی سخت شده، ولی من کنارتم و مراقبت هستم.»

۳. اجازه بروز و بیان احساسات

کودک حق دارد:بترسد، ناراحت شود، عصبانی شود،گریه کند

جملات آسیب زا مثل: «چیزی نیست»، «گریه نکن»، «بزرگ شدی»

جملات جایگزین و درست:

می‌فهمم ترسیدی، حق داری ناراحت باشی، کنارت هستم.

۴. حفظ روتین روزانه = ستون ثبات سلامت روان کودک

حتی در شرایط بحران:

• خواب منظم

• غذا خوردن سرساعت

• بازی روزانه

• قصه شبانه

باعث می‌شود مغز کودک احساس ثبات و کنترل کند.

۵. بازی؛ زبان درمان کودک 

بازی زبان طبیعی کودک برای تخلیه هیجانی و پردازش بحران است.

بهترین بازی ها در بحران:

بازی‌های آزاد، نقاشی، خمیر، قصه‌سازی ،بازی حرکتی سبک 

۶. مدیریت اضطراب والد = کلید آرامش کودک

کودک «احساس» والد را می‌گیرد، نه فقط حرف او را.قبل از آرام کردن کودک، نفس عمیق بکش، خودت را تنظیم کن، بعد کنارش بنشین 

۷. نشانه‌های هشدار که نیاز به کمک تخصصی دارند:

در صورت مشاهده این علائم بیش از 2 هفته :

• شب‌ادراری

• پرخاشگری شدید

• کابوس‌های مکرر

• گوشه‌گیری

• بازگشت به رفتارهای کودکی (پس‌رفت رشدی)

• گوشه گیری 

بهتر است با روانشناس کودک مشورت شود.