9توصیه یونیسف برای گفتگو باکودکان در جنگ

جنگ موضوع دشواری است که اغلب با اطلاعات نگران کننده برا کودکان همراه است.

در دنیای که اخبار جنگ و درگیری به سرعت منتشر می شوند کودکان نیز در معرض اخبار قرار می گیرند و ممکن است سوالاتی درباره جنگ،خشونت،ترس بپرسند که پاسخ والدین،مراقبان، بسیار مهم باشد.

پاسخ ندادن و طفره رفتن از پاسخ باعث ترس و اضطراب بیشتر در کودکان می شود.

بنابراین ضروری است که با رویکردی آگاهانه و همدلانه،فضایی امن برای گفتگو با کودکان درباره جنگ ایجاد کنیم.

چگونه با کودکان درباره جنگ حرف بزنیم؟

ترس،غم،عصبانیت،خشم و عصبانی بودن این احساسات و سایر احساسات می توانند در این دوران برای کودک ایجاد شود.هر زمان کودک به امنیت و محافظت نیاز دارند به والدین و مراقبان خود رجوع می کنند.

9توصیه یونیسف برای گفتگو باکودکان در جنگ

چند نکته در مورد چگونگی برقراری ارتباط با کودک و حمایت و ایجاد آرامش در کودک:

1-ابتدا باید بفهمیم که کودک چه چیزی از قبل می داند و چه احساسی دارد؟

ازکودک بپرسید در مورد شرایط موجود چه می داند؟و چه احساسی دارد؟می توانید از طریق نقاشی و بازی وارد بحث شوید.

اخبار از طریق متفاوت به کودک می رسد و برداشت کودک و درک آنچه کودک دیده و شنیده بسیار متفاوت می تواند باشد.

2- احساسات کودک را جدی بگیرید .

همه کودکان به یک اندازه با جریان مداوم تصاویر و اطلاعات نگران کننده کنار نمی آیند.

کودکان خردسال ممکن است نتوانند بین تصاویر روی صفحه نمایش و واقعیت خود تفاوت قائل شوند،آنها احساس می کنند در معرض خطر بزرگی هستند .

نگرانی های کودکان را کوچک نشمارید و به کودک اطمینان دهید احساسات کودک طبیعی است.

3-بحث ی آرام و متناسب با سن کودک داشته باشید.

کودکان حق دارند در مورد اتفاقات اطلاعات درست داشته باشند و در عین حال بزرگسالان مسئولیت محافظت از کودکان را در برابر آسیب بر عهده دارند.

به کودکان اطمینان دهید که در امان هستند و کودکان بطور خاص احساساتی هستند بنابراین باید سعی کنید با آرامش صحبت کنید و مراقب زبان بدن خود باشید.

4-لازم نیست به همه سوالات کودک پاسخ دهید.

ممکن است مواقعی وجود داشته باشد که پاسخ یک سوال را نداشته باشید و اشکالی ندارد به کودک بگویید که باید اطلاعات بیشتری کسب کنید یا تحقیق کنید.

5-از تعمیم دادن خودداری کنید.

هنگام صحبت با کودک از کلی گویی در مورد گروه ها و ملیت ها خودداری کنید.در عوض از این فرصت برای ایجاد حس همدلی با افراد دیگر استفاده کنید.

6-داستان های مثبت را برجسته کنید.

برای کودکان مهم است که درک کنند که مردم از طریق اعمال شجاعانه و مهربانانه به یکدیگر کمک می کنند.به دنبال داستان های مثبت باشید مانند داستان هایی در مورد امدادگران که به دیگران کمک می کنند.

7-به نحوه پایان دادن به بحث توجه کنید.

به محض پایان بحث باید احساسات کودک را بررسی کنید یعنی با مشاهده زبان بدن یا تنفس کودک سطح اضطراب کودک را ارزیابی کنید.

به کودک یادآوری کنید اگر نگران است سوالی دارد یا صرفا می خواهد صحبت کند همیشه می تواند با شما صحبت کند.

8- از سلامت کودک اطمینان حاصل کنید.

تا زمانی که درگیری ادامه دارد باید مرتبا کودک رابررسی کنید که چه احساسی دارد؟

اگر کودک نگران وقایع به نظر می رسد مراقب هرگونه تغییر در رفتار یا خلق و خو مانند درد معده،کابوس،یا اختلالات خواب کودک باشید.شاید غم و ناراحتی و عصبانیت در کودک نمایان شود.

9-از خودتان مراقبت کنید

برای کمک به کودکتان از خودتان مراقبت کنید.به نحوه اطلاعات خود توجه کنید:سعی کنید در طول روز زمانی را برای اطلاع از رویدادها اختصاص دهید نه بصورت دائم.برای فعالیت های که به شما کمک می کند آرامش و استراحت پیدا کنید وقت بگذارید.